* aide à la recherche
Accueil > affiches > [Zwart behang, jaargang 1 Nr 4 - 21 februari 1987]

[Zwart behang, jaargang 1 Nr 4 - 21 februari 1987]

-
Image (fixe ; à 2 dimensions)
titre :
[Zwart behang, jaargang 1 Nr 4 - 21 februari 1987]
adresse :
. — Tilburg : LAO_ (Landelijk anarchistisch overleg) : Zwart behang,
description technique (h × l) :
. — 1 affiche (impr. photoméc.) : n. et b. ; x × y cm
notes :
descriptif :
Symbole(s) utilisé(s) :

[ text (journal mural / Newspaper poster) ; vignettes ]

texte :

jaargang 1 nummer 4 - 21 februari 1987

Zwart behang

landelijk anarchisties overleg
Baashof 14, Tilburg

echte demokratie

houdt in dat mensen zèlf (mee)beslissen wat er met hen gebeurt.

Wij wilden geen kerncentrales ze kwamen er. Wij wilden geen kruisraketten ; zo kwamen er toch. Wij wilden geen armoede die is er. Wij willen geen verziekt milieu ; dat is er allang. Wij willen geen oorlog ; die komt er gewoon, zolang bewapening doorgaat.

Wilden wij eigenlijk deze parlementaire demokratie ?

Eens in de paar jaar geef je je eigen stem weg aan iemand die jij denkt te begrijpen, die jij denkt te kennen. die je hoopt te kunnen vertrouwen. Het blijkt toch duidelijk dat je dit wel kunt vergeten.

Geen enkel mens kan betrouwbaar blijven als hij/zij voor een ander kan beslissen, bovendien staan de èchte machthebbers niet op een verkiesbare plaats, zij blijven gewoon altijd.

Wie weet er het beste wat goed voor jou is ?

politieke partijen

Politieke partijen doen zich graag voor als superdemokraten. Maar in de praktijk blijkt dat ze helemaal niet zo demokraties zij.

Politieke partijen zijn centrale en hiërarchiese organisaties waarin kleine elites de dienst uitmaken. Niet de gewone leden maar de tweede kamer fraktie bijvoorbeeld bepaalt wat de partij doet of wil en deze tweede kamer fraktie danst naar de pijpen van industrieëlen.

En iedereen weet dat politieke partijen bijna nooit doen wat ze in hun fraaie verkiezingsprogramma’s schrijven Ook verkiezingsbeloftes worden zelden nagekomen.

Politieke partijen zijn slechts uit op zoveel mogelijk stemmen en zoveel mogelijk macht. Van wat de kiezers vinden of willen, trekken de partijen zich maar bar weinig aan. Bovendien kun je politici niet ter verantwoording roepen of kontroleren.

Niks geen demokratie dus, niks geen invloed van ons allemaal, maar een kliekje politici die de zaken bepalen. Zaken die belangrijk zijn en ons allemaal aangaan, maar waar we in feite niks over te zeggen hebben.

18 maart

zijn er weer verkiezingen ?

Dit keer voor de provinciale staten. Een heleboel mensen, waaronder veel anarchisten, gaan niet stemmen, uit principe niet. Waarom eigenlijk ? Anarchisten zijn tegen het huidige maatschappelijk systeem, de staat, en vooral een regering die van bovenaf regeert en ieders leven kontroleert. Toch gaan stemmen houdt In dat je toestemt in dit systeem, dat je er vertrouwen in hebt dat je door middel van je stem iets kunt veranderen.

De weken vóór de verkiezing word je van alle kanten bedolven onder de verkiezingspraatjes van de politieke partijen. Zowel links als rechts doen beloftes die ze niet na willen of kunnen komen. Ze laten Je allemaal geloven dat je iets in te brengen hebt als je maar op hen stemt. Toch palen zij of die kruisraketten er komen of niet, of de gasprijs omlaag gaat of niet.
De demokratie waarin wij leven ia oen schijndemokratie.
Je hebt niets in de politiek in te brengen of je nou stemt of niet, alles wordt van bovenaf door kleine elites bepaald. De politikus Is iemand die precies geleerd heeft hoe hij eruit moet zien, hoe zijn houding moet zijn. hoe hij In de tv-kamera moet kijken, zodat de mensen in hem gaan geloven en in hem blijven geloven, ook als hij zijn beloftes niet nakomt.

Werk niet mee aan dit systeem waarin je niemand ter verantwoording kunt roepen. Regel je eigen zaken. ken je eigen verantwoordelijkheid, leef eigen leven !

basis demokratie

Anarchisten verzetten zich dus in en tegen de parlementaire demokratie. Onvermijdelijk doemt dan de vraag op naar het alternatief.

Een samenleving zoals anarchisten die zich voorsteller, is nauwelijks te vergelijken met onze huidige samenleving. Bovendien weigeren anarchisten om mensen iets op te leggen, zij vinden juist dat mensen hier zelf over moeten beslissen. Net Is dan ook moeilijk en onnodig om precies uit te stippelen, hoe alles georganiseerd en geregeld zou zijn.

Een aantal uitgangspunten zijn echter vel duidelijk. Onze samenleving nu Is georganiseerd van boven naar beneden ; één centraal punt, de top, neemt de beslissingen voor iedereen. Je zou je dit voor kunnen stellen als een piramide. Daartegenover stollen anarchisten een samenleving, georganiseerd in vorm van een honingraat : hierin is er geen centraal punt, geen hogere of lagere posities, alleen kleinere en grotere verbanden. Zo’n samenleving Is georganiseerd op grond van de woon-, werk-, en leefsituatie en de mensen zelf spreken en beslissen over de problemen waar zij mee te maken hebben en die zij kennen.

Hoe moet je je dat nu voorstellen ? Neem nu bijvoorbeeld de woon- en leefsituatie. Mensen zouden zich in buurtraden kunnen organiseren. Een aantal buurtraden samen vormen een wijkraad. Een aantal wijkraden samen den samen vormen een gemeenteraad, enzovoort. Op die manier kan ook het werk georganiseerd worden. Zodoende beslissen mensen zelf over hun eigen situatie en kan hen niets van bovenaf worden opgelegd : basisdemokratie.

anti-verkiezingsakties

Je kunt natuurlijk op verschillende manieren aktie voeren tegen de aanstaande verkiezingen. Zo kun je inspelen op de kampagnes van de partijen zelf door bijvoorbeeld op kritiese wijze aanwezig te zijn op hun bijeenkomsten. Je kunt op hun bijeenkomsten. Je kunt op hun propagandamateriaal persiflages maken die wat meer met de werkelijkheid overeen komen. Ook kun je naast hun stentjes in stad of dorp met de jouwe gaan staan.

Daarnaast kun je natuurlijk een eigen kampagne voeren en eigen affiesjes, brochures en pamfletten verspreiden en door bijvoorbeeld antiverkiezingsavonden te organiseren.

Op de dag zelf kun je allerlei akties rond de stemburo’s doen, van het uitdelen van pleisters (vier jaar je bek dicht houden) tot het rood verven van het buro. Met je stem kaart kun je ook allerlei akties verzinnen. ’s Avonds kun je bijvoorbeeld een anti-verkiezingsfeest organiseren om al dan niet tevreden terug te kijken en uit de vele onkosten te komen.

Om slagvaardig meerdere akties over een langere periode te kunnen doen, lijkt het handig om met je vrienden en vriendinnen een anti-verkiezingskomité in je woonplaats op te richten.

Vertrouw ze politici liegen nooit altijd

Verkiezingen
op de druk van de knop van deze fruitotomaat gaat bij de commissaris de trekker over
en het geluid dat het toestel produseert is rechtstreeks afkomstig van de cellen der gemartelden


sources :
 
cotes :

(iisg)